No, Fabiszewska postanowiła coś napisać, chociaż sama nie wie co. xD Na życzenia świąteczne za szybko, a na wielkanocne za późno… Ja nieszczęsna.

Wakacje (ja mam już od miesiąca) dają mi się we znaki. Ach, ten bEłogi stan rozleniwienia, z którego ani myślę wykaraskiwać się. Każdy dzień jest w sumie taki sam. Ania wstaje, robi co do niej należy w domu, obija się, obija się i jeszcze raz obija się, a potem zarywa część nocy, aby potem paść na (potoczny) pysk i podnieść się dopiero nastepnego dnia. Jakież o wszystko ekscytujące.
W nocy rozwrzeszczał mi się na ulicy jakiś kot (chyba nikt go nie uświadomił, że już po marcu) i nie dał mi spać, a już przed 8 rozdzwonił mi się telefon. Żyć nie umierać! Jednak słonko świeci na niebie i to mnie naładowuje pozytywnie. Zapewne wypadnie zaraz gdzieś na spacerek, bo co do Weny, to pokazała mi język i uciekła. A miałam akcik rysować… hmmm… A może tak, a może nie…

W sumie to nie wiem czemu piszę, bo piszę o pierdołach, o wszystkim i o niczym. I tak tego nikt nie czyta. Niech to wiec zostanie określone mianem, hmmm… terapii wymierzonej przeciwko nudzie lub jak kto woli – samoudręczeniem, albo (jeśli ktoś już to przeczyta) masochizmem. O!

Pozdrawiam tych co przeżyli to powyższe coś i jeszcze są w stanie funkcjonować normalnie xD